قيام وجهاد وقتال نبوده اند . چنانچه عيسى ( عليه السلام ) جنگ نكرد چون جهاد بر أو واجب نبوده است . بر خلاف پيغمبر اسلام صلى الله عليه وآله وسلم ) كه جنگ كرد وجهاد بر أو واجب بوده است . وروشن است كه احكام شرع بر حسب مصالح تغيير پذير است . ( 25 ) ونيز سيد در رساله مختصرى كه درباره غيبت نوشته است مىفرمايد : " نحن نجوز ان يصل إليه كثير من أوليائه والقائلين بإمامته فينتفعون به " ( 26 ) يعنى : ما تجويز مىكنيم كه كثيرى از أولياء أو وآنهائى كه قائل به امامتش هستند به محضرش برسند واز آن حضرت منتفع شوند . وأستاذ بزرگوار ما آيت الله علامه سيد محمد حسين طباطبائي در اين مقام چنين مىفرمايد : " مخالفين شيعه اعتراض مىكنند كه شيعه ، وجود امام را براي بيان احكام دين وحقايق آئين وراهنمائى مردم لازم مىدانند وغيبت امام ، ناقض اين غرض است زيرا امامي كه بواسطة غيبتش ، مردم هيچگونه دسترسى به وى ندارند ، فايده بر وجودش مترتب نيست . وپاسخ ميدهد اينان به حقيقت معنى امامت پى نبرده اند . زيرا در بحث امامت روشن شد كه وظيفة امام تنها بيان صوري معارف وراهنمائى ظاهري مردم نيست وامام چنان كه وظيفة راهنمائى صورت مردم را به عهده دارد همچنان ولايت ورهبرى باطني اعمال را به عهده دارد وأو است كه حيات معنوي مردم را تنظيم مىكند وحقايق اعمال را به سوى خدا سوق ميدهد . بديهي است كه حضور وغيبت جسماني امام در اين باب تأثيرى ندارد وامام از راه باطن به نفوس وأرواح مردم اشراف واتصال دارد اگر چه از چشم جسماني ايشان مستور است ووجودش پيوسته لازم است اگر چه موقع ظهور واصلاح جهانيش تاكنون نرسيده است " ( 27 ) ودر روايت جابر جعفى آمده است كه به رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) عرض كردم " آيا در غيبت أو ( مهدى عليه السلام ) دوستان آن حضرت از أو منتفع مىشوند ؟